Ik organiseer normaal gesproken nog geen verjaardag… maar nu ineens een bruiloft

Geschreven door Ivo. De man van Maxime.

Ik ben niet per se iemand die spontaan een complete bruiloft zou organiseren.
Maar ik ben ook niet iemand die nergens naar kijkt. Geef mij een begroting, een overzicht en een Excel-sheet en ineens voel ik me wél betrokken. Dus toen wij gingen trouwen en het woord “bruiloft organiseren” ineens dagelijks viel, dacht ik vooral:
Leuk. Gezellig. Maar… hoeveel keuzes moeten er eigenlijk gemaakt worden voor één dag?

Blijkbaar: ALLEMAAL.

Stoelen.
Kaarsen.
Servetten.
Lettertypes.
Bloemen die “losser gestyled” moesten zijn.
En iets met linten waarvan ik nog steeds niet weet waarom ze belangrijk waren.

Maar eerlijk?
Ik vond het verrassend leuk. Ik kreeg een fractie mee van haar wereld. De verhalen die ze altijd vertelt vielen meer op hun plek en ik kreeg respect voor hoe ze een overzicht kon houden in de chaos. Maar het was goed dat ik er naast stond. Want voor diegen die Max echt goed kennen; mijn vrouw kan soms een beetje ‘doorslaan.’’

Dus terwijl Maxime — mijn inmiddels vrouw en professioneel weddingplanner — bezig was met sfeer, styling en het totaalplaatje, hield ik mezelf vooral bezig met het financiële stuk.
Iemand moest tenslotte af en toe nog zeggen:
“Supermooi idee… maar moeten we hier echt zes soorten kaarsen voor bestellen?”

Dat werd eigenlijk onze perfecte verdeling.

Maxime had vanaf het begin een super duidelijk beeld van hoe de dag moest voelen.
Niet alleen mooi, maar echt kloppend.
En ik vond het juist leuk om daarin mee te denken zonder compleet te verdrinken in alle details. Niet omdat ik ineens veranderde in iemand die enthousiast wordt van tafelstyling. Rustig aan. Maar omdat we het samen deden. 

In het begin had ik één duidelijke bijdrage aan de organisatie: “Wat jij mooi vindt, vind ik ook mooi.” Blijkbaar is dat niet altijd een bruikbaar antwoord.

Dus langzaam begon ik toch mee te denken. Eerst voorzichtig.
Een muziekje hier.
Een idee voor de ceremonie daar.
Een paar dingen waarvan ik dacht: dit past echt bij ons.

En tot mijn verbazing werden die ideeën ook echt verwerkt. Sterker nog: ineens had ik meningen. Ik hoorde mezelf dingen zeggen als:

“Misschien moet de dresscode iets toegankelijker” en “Die opstelling voelt niet helemaal logisch.”

Wie WAS ik? Gelukkig hadden we een weddingplanner. En achteraf denk ik oprecht: hoe doen mensen dit zonder? Zij had vanaf het begin een super duidelijk beeld van het totaalplaatje. Niet alleen “mooie decoratie”, maar echt het gevoel van de dag.

En dat vond ik misschien nog wel het fijnste.

Want ik hoefde niet ineens een compleet draaiboek-mens te worden.
Ik kon gewoon ideeën erin gooien alsof ik meedeed aan een brainstorm waar iemand anders gelukkig structuur in aanbracht.

Perfect systeem.

Sommige details begreep ik trouwens nog steeds niet helemaal. Er was bijvoorbeeld een moment waarop er twintig minuten werd gepraat over de ligging van een servet. Een servet. Ik dacht vooral, mensen gaan er mee zwaaien. Mission accomplished.

Maar goed — toen alles uiteindelijk stond, snapte ik het ineens wel. Want op de trouwdag zelf kwam alles samen. En toen gebeurde iets heel vervelends:

Alle details waar ik eerst het nut niet van inzag… maakten dus écht verschil. De styling. De sfeer. De kleuren. De kleine dingen waarvan ik dacht “niemand let hierop”. Blijkbaar voelde je dat dus wel. Het geheel klopte gewoon.

Niet alsof we op een standaard bruiloft waren beland, maar echt alsof het ónze dag was.
Met haar ideeën als basis, mijn chaos tussendoor en samen brengen tot onze perfectie.

Had je mij drie jaar geleden verteld dat ik ooit enthousiast zou praten over verlichting, sfeer en ceremonie-opstellingen?
Dan had ik je uitgelachen. Maar eerlijk? Het organiseren van onze bruiloft was één van de leukste dingen die we samen hebben gedaan. Niet omdat alles perfect moest zijn.
Maar omdat we samen iets maakten dat echt bij ons paste. En dankzij een weddingplanner, mijn vrouw, kon ik precies doen waar ik goed in ben:

Leuke ideeën roepen… zonder verantwoordelijk te zijn voor de planning erachter.

Ideale samenwerking. Ideaal huwelijk 😉