Onze Honeymoon
“Waar gaat jullie honeymoon heen?”
Misschien wel dé meest gestelde vraag in de aanloop naar onze bruiloft. Alsof het antwoord net zo belangrijk was als de jurk, de locatie of de datum zelf.
En eerlijk is eerlijk: we wisten het eigenlijk al voordat we officieel begonnen met plannen. Toen we startten met sparen voor de bruiloft, besloten we meteen dat we ook extra wilden sparen voor onze huwelijksreis. Niet zomaar een paar dagen weg. Geen korte break. Maar écht weg. Het liefst ver weg. Onze droom? Een maand reizen, samen, zonder planningdruk en zonder agenda’s.
En die droom leven we nu. Terwijl jij deze blog leest, zit ik in Vietnam — in Phú Quốc om precies te zijn. Een kokosnoot eiland. Omringd door zee, zon en stilte. 🌿
Maar… waar komt die honeymoon eigenlijk vandaan?
De term honeymoon stamt al uit de middeleeuwen. Vroeger kreeg een pasgetrouwd stel na de bruiloft een maand lang honingdrank (mead) te drinken. Men geloofde dat dit geluk, vruchtbaarheid en een zoet begin van het huwelijk bracht. Honey stond voor zoetheid, moon voor de duur van één maancyclus: ongeveer een maand.
Later, in de 19e eeuw, kreeg de huwelijksreis een andere betekenis. Jonge koppels reisden na hun huwelijk langs familieleden die niet bij de bruiloft aanwezig konden zijn. Pas veel later werd de honeymoon wat we nu kennen: een romantische reis, weg van alles en iedereen, om samen het getrouwde leven te beginnen.
En juist dat idee, bewust samen zijn en loskomen van het dagelijks leven, sprak ons enorm aan.
Voor ons voelde het niet goed om direct na de bruiloft te vertrekken. Dat was een heel bewuste keuze, met meerdere redenen. De eerste was praktisch: ons werk. Met twee eigen zaken was het simpelweg niet het ideale moment om meteen na de bruiloft voor langere tijd weg te gaan.
Maar er speelde meer.
We wilden eerst… blijven. Nog even hier zijn. Iedereen weer zien na het bruiloftsweekend. De verhalen horen die wij als bruidspaar gemist hadden — want ja, die zijn er altijd. Hoe had iedereen het ervaren? Welke momenten hadden wij niet meegekregen? En misschien wel het belangrijkste: alles laten bezinken.
De bruiloft was intens, liefdevol en overweldigend op de best mogelijke manier. Die bubbel wilden we nog niet meteen loslaten.
Nu, vier maanden later, zijn we op reis. En het voelt voor ons precies goed zo. We hebben wekenlang nagenoten van onze bruiloft, gelachen om verhalen, herinneringen opgehaald en alles rustig een plek gegeven. Pas daarna begon het verlangen naar deze reis écht te groeien. Geen haast. Geen overgang van “ja” zeggen naar koffers pakken. Maar ruimte. Tijd. Vooruitkijken.
Onze honeymoon voelt daardoor niet als een verplicht onderdeel van het trouwen, maar als een verlengstuk ervan. Een nieuw hoofdstuk. Een moment om samen terug te kijken én vooruit te dromen. Want dat is waar we voor hebben gekozen. Een toekomst samen.
En ja, misschien een kleine tip, maar wel eentje die ik iedereen zou meegeven: het is altijd leuk om te vermelden dat je net getrouwd bent. Niet om iets te verwachten, maar vaak gebeurt het toch. Een upgrade hier, een extra attentie daar. Rozenblaadjes op het bed. Een handgeschreven kaartje. Kleine gebaren die ineens groots voelen, juist omdat ze onverwacht zijn. Het zijn precies die details die een honeymoon nog net dat beetje extra magie geven.
Het grappige is alleen: ondanks dat we officieel getrouwd zijn, hebben we allebei onze trouwring thuisgelaten. En nee, dat voelde niet vreemd, eerder logisch. We liggen hier misschien relaxt op een eiland, maar we doen ook veel. Hikes, korte dagtrips en we hebben vier dagen achterop een motor gezeten. En als er één ding was dat we níét wilden, dan was het binnen een half jaar onze trouwring verliezen.
Toch wilde ik iets bij me dragen dat symbool stond voor deze fase. Iets kleins, iets tijdelijks. En juist daar zat weer zo’n onverwacht mooi moment. Een dame die ons een tour gaf door haar eigen huisje waar ze mooiste spullen van linnen maakte begreep ons verhaal meteen. Zonder veel woorden gaf ze ons allebei een gekleurd linnen armband. Als tijdelijke vervanger. Niet als sieraad, maar als betekenis.
En ergens voelt dat misschien nog wel precies passend bij deze reis: niet vast, niet geforceerd — maar alles met aandacht gekozen.
Misschien is dat wel wat een huwelijksreis écht zou moeten zijn:
niet per se direct na de bruiloft, niet volgens het boekje maar precies op het moment dat voor jullie goed voelt. 🤍
